شلاق خور ابله...

زندگی همان شلاق به دست بی رحمی ست
که مدام بر ذهن و قلب آدمی فرود می آید..
آنقدر فرود می آید، که از درد وحشتناک اش به سر و پای این زندگی بپیچی
و در کارش خلل وارد کنی...تا شاید ذره ای به رحم آید و ضربات را آرام تر کند...
تو با همین ضربات ،چون اسبی نجیب به پیش می روی و زندگی برایت عادت می شود..
خوشایند است...همیشه درد زیاد باعث خنده است.
بخند ای اسب ابله شلاق خور...!


رضا همایون 










